хваснуць

гэта

— стукнуць, сцебануць каго-небудзь, што-небудзь і па кім-небудзь, чым-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў хваснуць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	хвасну́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я хвасну́ мы хваснё́м ты хвасне́ш вы хвасняце́ ён, яна, яно хвасне́ яны хвасну́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. хвасну́ла м. хвасну́ў н. хвасну́ла мн. хвасну́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты хвасні́ вы хвасні́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	хвасну́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Госць першы дзень — золата, другі — серабро, а трэці — медзь, хоць і дадому едзь.

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

chvasnuć — беларуская лацінка

Слова хваснуць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: