хімічыць

гэта

— вынаходзіць, займацца вопытамі (хімічыць нешта); хітраваць (без прамога дапаўнення)

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў хімічыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	хімі́чыць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я хімі́чу мы хімі́чым ты хімі́чыш вы хімі́чыце ён, яна, яно хімі́чыць яны хімі́чаць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. хімі́чыла м. хімі́чыў н. хімі́чыла мн. хімі́чылі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты хімі́ч вы хімі́чце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	хімі́чачы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

хлябтаць — прагна піць // піць (віно, спіртныя напіткі) у вялікай колькасці

— Мне, думаеш, лёгка? Буду там чорт ведае з кім тую гарэлку хлябтаць. (Уладзімір Караткевіч)

Бачыла парачку, яны былі на прабежцы, трымаліся за рукі — і гэта дало мне надзею, што аднойчы я сустрэну каго-небудзь, з кім мы зможам разам такія парачкі ненавідзець.

chimičyć — беларуская лацінка

Слова хімічыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: