хухаць

гэта

— дзьмуць (на што-небудзь)

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў хухаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	ху́хаць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я ху́хаю мы ху́хаем ты ху́хаеш вы ху́хаеце ён, яна, яно ху́хае яны ху́хаюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. ху́хала м. ху́хаў н. ху́хала мн. ху́халі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты ху́хай вы ху́хайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	ху́хаючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

дуро́нік — свавольнік, гарэза

Па вадзе шлёпаюць басанож малыя дуронікі, закасаўшы нагавіцы, задраўшы кашулі. (Максім Гарэцкі)

28 гадоў.
Дзіцячыя спадзяванні: уласны дом, машына, кватэра, муж, двое дзяцей, бацькі на маім забеспячэнні.
Рэчаіснасць: купіла прыкалдэсны ражок для абутку.

chuchać — беларуская лацінка

Слова хухаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: