Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 цадзіць, цаджу, цэдзіш, цэдзіць; незакончанае трыванне
  1. што. Прапускаць (малако, вадкасць) праз цадзілку, сіта або друшляк для ачысткі. Цадзіць кісель. ▪ Падаіўшы карову, маці будзе цадзіць малако на лаўцы пры печы, і яно будзе цёпла і густа шумець у конаўцы. ← Вячаслаў Адамчык.
  2. што. Ліць павольна з вузкай адтуліны, гарлавіны. [Чалавек] цадзіў праз кран з бочкі квас. ← Кузьма Чорны. Невядома было таксама, адкуль тут [на рынку] паявіліся падобныя на цыганоў гандляры віном, якія цадзілі яго ў шклянкі з бочак. ← Іван Грамовіч. / у пераноснае значэнне ужыв. Нізка навіслыя хмары цадзілі на галовы дробную імжу. ← Тарас Хадкевіч. Скрозь зялёную сетку маладых дрэў сонца цадзіла гарачыя прам[ян]і. ← Ігнат Дуброўскі. // Павольна піць, цягнучы праз зубы. Вада была цёплая, злецілася ў хаце, і .. [Андрэй] цадзіў яе праз зубы. ← Іван Пташнікаў. Бабы ў смутку ківаюць галовамі, бяруцца ва чаркі, цэдзяць доўга, па кроплі. ← Мікола Ракітны.
  3. Ісці (пра дробны невялікі дождж). Пад поўнач пачаў цадзіць дождж. ← Іван Мележ. — Зноў цэдзіць. Ніводнага вечара без яго [дажджу] не абыдзецца. Адна надзея на вецер — можа, разгоніць хмары, — сказаў Антон. ← Алесь Савіцкі.
  4. пераноснае значэнне; што і без дапаўнення размоўнае слова Гаварыць паволі, марудна; вымаўляць праз зубы. Вінцэнты сядзеў на парозе, пастукваў па падлозе кійком сваім, цадзіў па слову гаворку — чакаў, калі Бушмар скончыць снедаць. ← Кузьма Чорны. — Ты ж сам і калаціўся больш за ўсіх, — іранічна цэдзіць Грамабой. ← Кандрат Крапіва.