цюхаць

гэта

— ісці марудна, паціху

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў цюхаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	цю́хаць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я цю́хаю мы цю́хаем ты цю́хаеш вы цю́хаеце ён, яна, яно цю́хае яны цю́хаюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. цю́хала м. цю́хаў н. цю́хала мн. цю́халі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты цю́хай вы цю́хайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	цю́хаючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Абвестка ў Старажытным Егіпце:
Патрэбны працаўнікі. Не піраміда!

ciuchać — беларуская лацінка

Слова цюхаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: