Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 чапляць, -яю, -яеш, -яе; незакончанае трыванне
  1. што. Кранаць, зачэпліваць за што-н., датыкацца да чаго-н. Трэба быць сапраўдным акрабатам, каб ісці, не чапляючы галін, што тырчаць ва ўсе бакі. ← Дзмітрый Цябут. // пераноснае значэнне; каго. Турбаваць, закранаць. Мачыха сядзела, гаманіла з Глушачыхай, з Глушаком, чапляла часам маўклівага, ваўкаватага Яўхіма. ← Іван Мележ.
  2. што. Захопліваць, зачэпліваць, браць чым-н. вострым, учэпістым. Хлопчык.. пачаў глядзець, як Пракаповіч вырывае цвікі з падлогі, лоўка чапляючы іх за галоўкі жалезнай лапай. ← Яўген Радкевіч. [Даніла:] — То бяры, швагер, відэлец ды чапляй скварку. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  3. што. Зачэпліваючы, прымацоўваць; прычапляць. Трактарысты ўжо чаплялі тросік к перадку машыны. ← Мікола Лобан. [Чыжык] саскоквае з каня, чапляе повад за агароджу і шпарка шыбае праз калітку. ← Мікола Лупсякоў. // размоўнае слова Вешаць. У сцяну ўманціравана шафа, у якой Лявон Васільевіч чапляе сваё паліто і капялюш. ← Мікола Гроднеў. // Змацоўваць, нанізваючы адно на другое. Лісце [тытуню] чаплялі на ніткі і вешалі ў хаце пад бэлькамі. ← Іван Пташнікаў.
  4. што. размоўнае слова Надзяваць што-н. Чуць дзе з'явіцца дзірка, .. [Анісім] браў іголку, нітку, чапляў на нос акуляры і садзіўся за рапарацыю кажуха. ← Якуб Колас.
  5. размоўнае слова Тое, што і чапляцца (у 1, 4 знач.). За нізка навіслыя лапы ялін раз за разам чапляе крывая вішнёвая дужка. ← Янка Брыль. Зайчык, той знарок пацяшаўся, чапляў, абы паспрачацца, абы падсмяяцца з куранёўскай слепаты ды скнарлівасці. ← Іван Мележ.
  •••
  Чапляць нага (нагу) за нагу — ісці вельмі павольна, марудна.
  Чапляць сабак на каго — тое, што і вешаць сабак на каго (гл. вешаць).