чулець

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў чулець
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	чу́лець
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я чу́лею мы чу́леем ты чу́лееш вы чу́лееце ён, яна, яно чу́лее яны чу́леюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. чу́лела м. чу́леў н. чу́лела мн. чу́лелі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты чу́лей вы чу́лейце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	чу́леючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дзе двое, там рада, дзе трое, там здрада.

Баба — дрыгва, багністае месца на балоце.
Баба першапачаткова азначала такое месца на балоце, якое было прыкрыта «плеўкай» (травой і г. д.), але было вельмі небяспечнае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

čulieć — беларуская лацінка

Слова чулець (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: