шацаваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў шацаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	шацава́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я шацу́ю мы шацу́ем ты шацу́еш вы шацу́еце ён, яна, яно шацу́е яны шацу́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. шацава́ла м. шацава́ў н. шацава́ла мн. шацава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты шацу́й вы шацу́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	шацу́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

Твой цень — гэта доказ таго, што сонечнае святло пераадолела шлях даўжынёю 150 мільёнаў кіламетраў і не дасягнула Зямлі ўсяго 1,5 метра праз цябе, мярзотнік.

šacavać — беларуская лацінка

Слова шацаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: