шваргануць

гэта

— ударыць каго-небудзь (шваргануць каго-небудзь і каму-небудзь); прашмыгнуць

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў шваргануць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	шваргану́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я шваргану́ мы шварганё́м ты шваргане́ш вы шварганяце́ ён, яна, яно шваргане́ яны шваргану́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. шваргану́ла м. шваргану́ў н. шваргану́ла мн. шваргану́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты шваргані́ вы шваргані́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	шваргану́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.

— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.

švarhanuć — беларуская лацінка

Слова шваргануць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: