шлеіць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў шлеіць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	шле́іць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я шле́ю мы шле́ім ты шле́іш вы шле́іце ён, яна, яно шле́іць яны шле́яць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. шле́іла м. шле́іў н. шле́іла мн. шле́ілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты шле́й вы шле́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	шле́ячы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

кадук яго ведае — нічога невядома (пра каго‑, што‑н.)
кадук з ім = хай, няхай будзе так

халера з ёй / чорт з табой
ліха з вамі / пярун з імі

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

šlieić — беларуская лацінка

Слова шлеіць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: