шлепятаць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў шлепятаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	шлепята́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я шлепячу́ мы шляпе́чам ты шляпе́чаш вы шляпе́чаце ён, яна, яно шляпе́ча яны шляпе́чуць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. шлепята́ла м. шлепята́ў н. шлепята́ла мн. шлепята́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты шлепячы́ вы шлепячы́це
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	шляпе́чучы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Ад усіх бочак шпунт; пад усе бочкі шпунт — пра чалавека, якога калі трэба і калі не трэба пасылаюць выконваць розныя даручэнні, просьбы.

Польск. szpunt ад ням. spund.

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

šliepiatać — беларуская лацінка

Слова шлепятаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: