Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 шоргаць, -аю, -аеш, -ае; незакончанае трыванне
  1. Утвараць шоргат, шорах, тручы, праводзячы чым-н. па якой-н. паверхні. Глуха шоргалі шыны легкавых машын. ← Алесь Асіпенка. За кухоннай занавескай недзе ў печы цяжка шоргае днішча чыгуна, і па хаце разносіцца пах варонай бульбы. ← Вера Палтаран. // размоўнае слова З шумам, шоргатам праводзіць чым-н., рухацца па якой-н. паверхні. Дворнік адвярнуўся і пачаў заўзята шоргаць мятлою па тратуары. ← Алесь Якімовіч. Каля ганка Кашалёк доўга шоргаў падэшвамі сандалетаў па металічнай рашотцы, паглядаючы на запыленыя Каціны чаравікі. ← Міхась Парахневіч.
  2. Хадзіць, не падымаючы ног. Уперадзе мяне шоргаў ботамі па пыльнай дарозе Косця Лапушок. ← Міхась Даніленка. Шнапс шоргае лапцямі па зямлі, ногі заплятаюцца. ← Іван Навуменка. // Зачэпліваць чым-н. за што-н. [Старшыня] грозна праходзіць сюды-туды паўз самых паліцаяў, ледзь не шоргае плячом па іх насах, зазірае кожнаму ў вочы. ← Аляксей Кулакоўскі.
  3. Мацаць, абмацваць рукой што-н., шукаючы што-н. У цёмных сенцах, перад хатнімі дзвярыма, Камека моцна стукаў аб падлогу ботамі, каб не занесці ў хату снегу, а рукой шоргаў па дзвярах, шукаў клямкі. ← Платон Галавач.
  4. Скрэбці, церці, удараць і пад., утвараючы шоргат, шапаценне. Увечары закруціла мяцеліца. Падняла ў паветры снежны пыл, шоргала крупчаком па платах, па сценах будынкаў, толькі б паказаць неўгамонную чортаву сваю сілу. ← Якуб Ермаловіч. Ільдзінкі біліся ў шыбы, шоргалі, нібы просячыся ў хату. ← Мікола Ваданосаў. // Перамяшчаючы, перасоўваючы што-н. з месца на месца, утвараць шум.
  5. Моцна з шумам ліць (пра дождж). Ноч была рабінавая: раз-пораз грымелі перуны, махалі маланкі, па густым чарналессі шоргаў дождж. ← Раман Сабаленка.