Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 шугаць, -аю, -аеш, -ае; незакончанае трыванне
  1. Гарэць яркім полымем з успышкамі агню. На горад безупынна сыпаліся бомбы, кругом шугалі пажары. ← Рыгор Няхай. [Юновіч] расказаў пра дровы, што шугаюць у печы, пра акно, ружовае ад ранішняга сонца. ← Міхась Стральцоў. Ярка шугалі падпаленыя імі [немцамі] саламяныя стрэхі, рассыпаючы вакол траскучыя іскры. ← Алесь Якімовіч. Маўчыць незнаёмы... Лучына шугае; Дзеці ў куточку сядзяць; Слёзы кабета рукой абцірае. ← Міхась Чарот. // Палаць, гарэць інтэнсіўна (пра полымя, агонь). Весела шугаў агонь, патрэскваў яловы сухастой. ← Уладзімір Паўлаў. Там, за лесам, полымя шугае, Цягнуцца пад неба языкі. ← Раман Тармола. // Вырывацца, вылятаць адкуль-н. (пра полымя і пад.). Высока ў неба ляцелі іскры. Агонь шугаў і з акон — хата гарэла з сярэдзіны. ← Іван Новікаў. Шугаюць хвалі полымя з вокнаў і ўваходаў вестыбюля вакзальнай камяніцы. ← Хвядос Шынклер. // Вылучаць гарачыню, абліваць гарачынёй. Ліпнёвае сонца шугае, Завялі на ліпах лісты. ← Сяргей Грахоўскі. // пераноснае значэнне Праяўляцца, праходзіць бурна, імкліва. На дварэ шугала вясна — чуваць было, як дружна ціліўкалі птушкі, кудахталі куры. ← Мікола Гроднеў. [Яругін] добра зведаў, як кепска быць эвакуіраваным, бо ўся сям'я тады галадала, хоць жыла не на правым беразе Волгі, дзе шугала вайна, а на левым, дзе вайны не было. ← Віктар Карамазаў. Навокал шугаў май, шугаў пышна, усімі фарбамі, усімі пахамі вясны. ← Іван Новікаў. На дварэ шугала навальніца. ← Барыс Сачанка.
  2. Выпраменьваць яркае святло, свяціцца яркім няроўным святлом; палымнець. Палярнае ззянне шугала Вясёлкавым дзіўным святлом. ← Мікола Хведаровіч. За акном не пераставала шугаць бліскавіца, грымеў пярун. ← Пятрусь Броўка. Уперадзе, недзе, мабыць, пад Мінскам, чуліся выбухі, шугала крывавае зарава... ← Алесь Ставер.
  3. Хутка, з вялікай сілай узлятаць угору (пра полымя, дым, іскры і пад.). З вокнаў валіў чорны дым, языкі агню шугалі ўверх. ← Ілья Гурскі. Час ад часу з трубы цягніка шугалі залацісты» роем іскры. ← Міхась Машара. З труб .. [парахода] шугаў чорны дым. ← А. Ус.
  4. Прыліваць да твару (пра кроў). Кроў шугае ў твар, даўкі камяк перасядае ў горле — і адразу цяжка, невыносна цяжка дыхаць. ← Алесь Савіцкі.
  5. Моцна, парывіста дзьмуць; урывацца куды-н. (пра вецер, туман, пару і пад.). Калючы парыўны вецер агнём шугаў у твар Люсі. ← Алесь Шашкоў. У твар байцам шугала гарачае паветра, над галавой свісталі асколкі. ← Іван Шамякін. Цяпло шугае ў твар, весяліць цела і сэрца. Любата! ← Алена Васілевіч. / у безасабовая форма ужыв. На Валю шугае туманам. ← Янка Брыль. // Біць, моцна сячы (пра снег, дождж і пад.). Некалькі разоў па дарозе находзілі хмаркі і шугаў дождж. ← Аляксей Кулакоўскі. Слухала [князёўна], як шуміць за акном вецер, як шугае па аканіцах снег, як час ад часу спяваюць пеўні. ← Мікола Лупсякоў.
  6. Калыхацца, хвалявацца, біць, шумець і пад. (пра мора, хвалі). І хмары, здавалася, нават, радзелі, і хвалі нібыта шугалі не так. ← Артур Вольскі. Пырскі б'юць нам у твары, ляцяць з Байкала, мора слаўнае наша шугае да скал. ← Аляксей Русецкі.
  7. каго-што. Падкідаць каго-н. на руках; гушкаць. — На ўра! На ўра! Пісара падхапілі на рукі і пачалі шугаць. ← Якуб Колас. // Гайдаць, калыхаць што-н. або чым-н. А .. [рака] холадна шугала нястрымныя хвалі свае. ← Хвядос Шынклер. Пыхала нядужая бліскаўка, і шугаў рабінаю вецер. ← Максім Гарэцкі.
  8. Хутка, рэзка падымацца ўгору; узлятаць. І ледзь паспявалі птушкі шугаць угару з-пад ног, калі сваёй лапатушкай дзед падцінаў мурог. ← Макарэвіч. // Хутка, імкліва лётаць, праносяцца ў паветры і пад. Шугаюць веерам ля хат чароды розных птушак. ← Алесь Ставер. // пераноснае значэнне Узнімацца ўверх, высіцца. Паабапал чыгункі тырчаў рэдкі жухлы хмызняк, толькі сям-там у неба шугалі велічныя ў сваёй адзіноце гонкія сосны. ← Яўген Васілёнак. У неба шугае касцёл. ← Янка Сіпакоў.
  9. размоўнае слова Ісці, выбірацца адкуль-н. Бацька пагладзіў Уладзіка. — Ідзі, сынку, дамоў. Толькі, як з лесу выйдзеш, шугай асцярожна. Ідзі жытам. ← Змітрок Бядуля. — Добра, скажы, праз мінут дзесяць буду. [Абходчык:] — І шугай адсюль. Пабочным па палатне хадзіць забаронена. ← Яўген Курто. // Насіцца, вельмі хутка перамяшчацца. Між галля яна [вавёрка] шугае, Як маланка, лётае. ← Эдзі Агняцвет. Там недзе нячутна шугаюць за спажываю вялізныя, як бярвенні, ненажэрныя шчупакі. ← Янка Брыль.
  10. Узмахваць (звычайна крыламі). / у вобразным ужыв. Бач, як над светам вясна Ўжо крыламі шугае! ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  11. Развявацца, лунаць, рэяць, трапятаць. Сёння сцяг наш над Мінскам шугае, Горад любы ізноў ажыве. ← Анатоль Астрэйка. Ды сцяг, Што хацелі фашысты Тут ботам тупым растаптаць, У небе шугаў, прамяністы, Паспеўшы ўжо полымем стаць. ← Сцяпан Гаўрусёў. // пераноснае значэнне; каго. размоўнае слова Трэсці, калаціць. Гаварыў Сымонка з імі [авечкамі], Дый самога страх шугаў. ← Якуб Колас.
  12. Добра расці, хутка развівацца; буяць. Каноплі там шугалі, лён, Пшаніца, бульба, грэчка, віка, Ды бушавалі буракі. ← Эдуард Валасевіч. Сухое сучча абрэжа нечы клапатлівы нож, а то і проста птушкі паабломліваюць, і дрэўца зноў пачне шугаць. ← Мікола Лобан. / у пераноснае значэнне ужыв. Яшчэ ніколі маладыя паэтычныя парасткі не прабіваліся так напорыста і паўсямесна і не шугалі так хораша і дружна, як у самы апошні час, як сёння. ← Ніл Гілевіч.