аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дапытка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дапы́тка мн. дапы́ткі |
| Родны каго? чаго? |
дапы́ткі мн. дапы́так |
| Давальны каму? чаму? |
дапы́тцы мн. дапы́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
дапы́тку мн. дапы́ткі |
| Творны кім? чым? |
дапы́ткай, дапы́ткаю мн. дапы́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
дапы́тцы мн. дапы́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для прадажнай псіны кол з асіны.
Прыказка.Калі надвор'е хмарнае — хочацца ляжаць і чытаць кнігі. Калі сонечнае — хочацца гуляць у парку. Надвор'я для таго, каб хацелася працаваць — няма.
dapytka — беларуская лацінка
Слова дапытка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дапытка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дапытлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дапы́тваны (9)
(11) прасталы́тка ‹
› дапы́твацца (10)
(6) плы́тка ‹
› дапы́тваць (9)
(8) махны́тка ‹
› дапы́тліва (9)
(13) малагабары́тка ‹
› дапы́тліва-ціка́ўны (17)
(9) сібары́тка ‹
› дапы́тлівасць (12)
(9) фавары́тка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо