Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 мала, прыслоўе
  1. У невялікай, недастатковай колькасці, ступені; нямнога. Калодзеж быў неглыбокі, і вады ў ім было мала. ← Якуб Колас. Віктар пачаў апавядаць усё зусім спакойна, разважна, нібы справа гэта зусім мала яго і абыходзіла. ← Міхась Зарэцкі. Сёння ў ашчаднай касе нешта было мала людзей, зусім не так, як звычайна. ← Яўген Васілёнак.
  2. Недастаткова; менш, чым патрэбна. У пакоі мала святла, толькі пад столлю — маленькая цьмяная лямпачка. ← Іван Шамякін. Заняты нялёгкай вучобай, Яўген мала звяртаў увагі на сястру. ← Уладзімір Карпаў. / у знач. выказнік з інфінітыў [Даміра:] — Гад. Такіх расстрэльваць мала. Ну і тып. ← Алесь Асіпенка. // размоўнае слова Рэдка, не часта. Мала Днём мы бачымся з табой. ← Аркадзь Куляшоў.
  3. У спалучэнні з займеннікамі і прыслоўямі «хто», «што», «дзе», «калі» азначае: нямногія, нямногае; у нямногіх месцах, рэдка і г. д. Працуючы бондарам, .. [Раман] жыў ля самага лесу і зусім рэдка бываў на вёсцы і мала з кім удаваўся ў гаворку. ← Павел Кавалёў. А вось і возера-акно, Якога мала дзе пабачыш. ← Якуб Колас.
  •••
  І гора мала каму — пра абыякавыя, няўважлівыя адносіны да каго-, чаго-н.; пра адсутнасць хвалявання з чыйго-н. боку.
  Мала кашы еў (з'еў) гл. есці.
  Мала таго (у знач. пабочнае слова) — акрамя таго. [Галаўня:] «Цяпер.. [Сцяпан] абняславіць мяне. Мала таго, яшчэ з работы паляціш...» ← Мікола Гроднеў.
  Мала што — што з таго; не мае значэння.
  Ні многа ні мала гл. многа.