аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дарожачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
даро́жачка мн. даро́жачкі |
| Родны каго? чаго? |
даро́жачкі мн. даро́жачак |
| Давальны каму? чаму? |
даро́жачцы мн. даро́жачкам |
| Вінавальны каго? што? |
даро́жачку мн. даро́жачкі |
| Творны кім? чым? |
даро́жачкай, даро́жачкаю мн. даро́жачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
даро́жачцы мн. даро́жачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што хата мае, хай усім прымае.
Што маем, тым і прымаем.
— Я вас услышал.
— А ці зразумелі?
darožačka — беларуская лацінка
Слова дарожачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дарожачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дарожка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› даро́давы (8)
(8) кні́жачка ‹
› даро́дны (7)
(7) бо́жачка ‹
› даро́жанька (10)
(7) но́жачка ‹
› даро́жка (7)
(7) ду́жачка ‹
› даро́жна-будаўні́чы (17)
(7) пу́жачка ‹
› даро́жна-маставы́ (15)
(7) ру́жачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.