аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова дасканаласць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
даскана́ласць мн. даскана́ласці |
| Родны каго? чаго? |
даскана́ласці мн. даскана́ласцяў, даскана́ласцей |
| Давальны каму? чаму? |
даскана́ласці мн. даскана́ласцям |
| Вінавальны каго? што? |
даскана́ласць мн. даскана́ласці |
| Творны кім? чым? |
даскана́ласцю мн. даскана́ласцямі |
| Месны у кім? у чым? |
даскана́ласці мн. даскана́ласцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
— Зося, чаму вы пачалі граць на піяніна?
— У мяне са скрыпкі піва падала…
daskanalasć — беларуская лацінка
Слова дасканаласць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дасканаласць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дасканаленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› даскака́ць (9)
(11) заляжа́ласць ‹
› даска́кваць (10)
(7) ма́ласць ‹
› даскана́ла (9)
(10) трыма́ласць ‹
› даскана́ленне (12)
(14) недаскана́ласць ‹
› даскана́ліцца (12)
(8) апа́ласць ‹
› даскана́ліць (11)
(12) крывапа́ласць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.