Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 варта¹, -ы, ДМ -рце, жаночы род
  1. Група людзей, прызначаная ахоўваць каго-, што-н. На ўсіх дарогах, якія вялі ў атрад, была пастаўлена ўзмоцненая варта. ← Іван Сіняўскі.
  2. Вартаванне, абавязкі па ахове чаго-н. Заступіць на варту. ▪ Набраў Іван цэлы жмут лучынак і пайшоў на варту. ← Алесь Якімовіч.
  3. Месца, пункт вартавання; пост. Паставіць на варту.
  •••
  Ганаровая варта — воінскае падраздзяленне ці група асоб, выстраеныя для аддання пашаны (у гонар) каму-н.
  Быць (стаяць) на варце гл. быць.
  Пасадзіць пад варту гл. пасадзіць.
  Узяць пад варту гл. узяць.
 варта², безасабовая форма у знач. выказнік
  1. з інфінітыў Неабходна, трэба; мае сэнс; карысна. [Няслаўскі:] — Вам, малады чалавек, варта было адпачыць. ← Рыгор Мурашка. Не варта абуджаць у сэрцы тое, што перагарэла, адышло і пакінула толькі пачуццё жалю аб незваротныя.. ← Ігнат Дуброўскі.
  2. каму. Па заслугах, так і трэба. Варта.. [Свеце], няхай не скача, што каза. ← Іван Пташнікаў.
  3. з інфінітыў У саставе складаных сказаў абазначае ўмову хуткага з'яўлення наступных падзей. Варта, затаіўшыся, пастаяць адну хвілінку, каб адчуць, якім поўным жыццём жыве зімовая пушча. ← Усевалад Краўчанка. Гэтаму.. вобразу маё ўяўленне надавала розныя формы і змест, варта было толькі затрымацца на іх.. даўжэй. ← Якуб Колас.
  •••
  Гэта нікуды не варта; куды гэта варта — вельмі кепска; непрыстойна.