аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова дбайнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дба́йнасць мн. дба́йнасці |
| Родны каго? чаго? |
дба́йнасці мн. дба́йнасцяў, дба́йнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
дба́йнасці мн. дба́йнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
дба́йнасць мн. дба́йнасці |
| Творны кім? чым? |
дба́йнасцю мн. дба́йнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
дба́йнасці мн. дба́йнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Маладое цела — другое дзела.
— Я вырашыла часцей казаць НЕ!
— Віно будзеш?
— А чаму б і НЕ?!
dbajnasć — беларуская лацінка
Слова дбайнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дбайнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дбайнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дба́йлівасць (11)
(12) непрыя́знасць ‹
› дба́йлівы (8)
(9) адзі́насць ‹
› дба́йна (6)
(11) неадзі́насць ‹
› дба́йнік (7)
(11) нядба́йнасць ‹
› дба́йны (6)
(13) хлебада́йнасць ‹
› дба́йца (6)
(13) дабрада́йнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).