дарма

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

дарма́ і да́рма, прыслоўе
  1. Бескарысна, дарэмна, марна. Сцёпка сваё вядзе: чытае, піша, думае, разважае. Ні адзін вечар вольны не прападаў дарма. ← Якуб Колас. // Без дастатковых падстаў, беспрычынна. [Вярхоўскі:] Дарма, грамадзянін, злуяцеся. ← Аркадзь Маўзон.
  2. Бясплатна, за нішто. У Ксавэра Блецькі цяпер толькі клопату ў галаве, каб Антон не еў дарма хлеба. ← Кузьма Чорны. // Незаслужана, беспадстаўна. Наш сябра тытул атрымаў. Ну што ж, насі, такая справа. Ці па заслугах, ці дарма — Не так, прызнацца, і цікава. ← Ніл Гілевіч.
  3. у знач. часціцы. Хай, так і быць. Не хопіць ці хлеба, ці бульбы? — Дарма! Дадасі яшчэ бобу. ← Уладзімір Дубоўка.
  4. у знач. выказнік Дробязь, не мае значэння. Баіцца — будзе ёй адплата — Чакаць дабра з таго дарма. ← Якуб Колас.
  •••
  Дарма што (уступальны злучнік) — хоць; нягледзячы на тое, што. Сядзіць Андрэйка з татам. Добра так умасціўся, дарма што трасе трохі. ← Уладзімір Юрэвіч.

❌

ступень параўнання
станоўчая	да́рма
вышэйшая	—
найвышэйшая	—

ступень параўнання
станоўчая	дарма́
вышэйшая	—
найвышэйшая	—

100 мільярдаў галактык, у сярэднім у кожнай галактыцы 100 мільярдаў зорак, вакол кожнай зоркі 6 планет. Уяві, як табе пашанцавала нарадзіцца на планеце, на якой ёсць усё, што ты не любіш.

І ўсё, што ты любіш.

Слова дарма (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі