STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова двайнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
двайні́к мн. двайнікі́ |
| Родны каго? чаго? |
двайніка́ мн. двайніко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
двайніку́ мн. двайніка́м |
| Вінавальны каго? што? |
двайніка́ мн. двайніко́ў |
| Творны кім? чым? |
двайніко́м мн. двайніка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
двайніку́ мн. двайніка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
у каго адвага, у таго й перавага
Ён сказаў, што мой цягнік ад’ехаў. Наіўны. Я і білет на яго не брала.
dvajnik — беларуская лацінка
Слова двайнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік двайнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове двайнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дваі́чны (7)
(5) фі́нік ‹
› двайко́ва-дзесятко́вы (19)
(7) дба́йнік ‹
› двайко́вы (8)
(9) нядба́йнік ‹
› двайнікава́нне (13)
(7) сва́йнік ‹
› двайнікава́ны (12)
(6) га́йнік ‹
› двайнікава́ны (12)
(8) буга́йнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Беларусы ніколі не віталіся «добрай раніцы», бо дурнота гэтак вітацца, калі прачынаешся ў абед.