Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 добра,
  1. прыслоўе да добры (у 4, 7 і 9 знач.); процілеглае дрэнна. Значыць, скончылі добра ўборку, Плённай працы сабралі дары. ← Пятрусь Броўка. Сталі .. [муж з жонкай] жыць добра і шчасліва. ← Алесь Якімовіч.
  2. прыслоўе Ладна-такі, парадкам; зусім. Ужо добра сцямнела на дварэ, калі людзі пачалі разыходзіцца. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Сонца ўжо ўзнялося вышэй за гарадскія дахі і добра грэла. ← Эдуард Самуйлёнак. / з часціцай «такі». Уночы зямля добра-такі падшэрхла, і машыны не сыходзілі з поля. ← Алесь Пальчэўскі. Стары ўжо ён, наш бацька, добра-такі стары. Шэсць дзесяткаў з ладным гакам мае. ← Яўген Васілёнак.
  3. безасабовая форма у знач. выказнік Пра спрыяльную абстаноўку, прыемнае акружэнне. Добра ў лузе ў час палудны! Лёгка там дыхнуць. ← Якуб Колас. У гасцях добра, а дома лепш. ← Прыказка. // каму. Пра адчуванне прыемнасці, унутранага задавальнення ад чаго-н. І добра нам — маўчаць і пазіраць На родны край вачамі маладымі! ← Пімен Панчанка.
  4. безасабовая форма у знач. выказнік, са злучнік «што», «калі». Шчасце, якраз дарэчы. Добра, што не згубіў [Шура] складанчык — ёсць чым заняць рукі. ← Іван Навуменка. Калі дарогу перабег воўк — добра. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  5. у знач. сцвярджальнай часціцы. Абазначае: ладна, згодзен, хай будзе так. — Давай правядзі мяне да перавозу. — Добра, якраз я сам меўся тудэю ісці. ← Цішка Гартны. — Добра, цётка Куліна, буду заходзіць. ← Уладзімір Паўлаў.
  6. у знач. часціцы (звычайна ў спалуч. з часціцай «ж»). Ужываецца ў значэнні пагрозы, папярэджання: глядзі, пачакай. Добра ж! Я табе прыпомню!
  7. у знач. назоўнік добра, нескланяльнае слова, ніякі род Адзнака, якой ацэньваюць параўнальна высокі ўзровень ведаў. Атрымаць добра на экзамене.
  •••
  Добра кажаш гл. казаць¹.