мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
двуко́ссе — назоўнік двулё́зка — назоўнік
канцэпт

двукроп'е

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова двукроп'е
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 двукро́п'е

мн.  двукро́п'і
Родны
каго? чаго?		 двукро́п'я

мн.  двукро́п'яў
Давальны
каму? чаму?		 двукро́п'ю

мн.  двукро́п'ям
Вінавальны
каго? што?		 двукро́п'е

мн.  двукро́п'і
Творны
кім? чым?		 двукро́п'ем

мн.  двукро́п'ямі
Месны
у кім? у чым?		 двукро́п'і

мн.  двукро́п'ях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Тады дурань разумнейшы за разумнага, як маўчыць.


— Хочаце, я скажу вам праўду?
— Дзякуй, у мяне свая.


dvukropje — беларуская лацінка

Слова двукроп'е (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік двукроп'е — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове двулёзка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› двукапы́тны (10)

(7) ахра́п'е ‹

› двуко́нны (8)

(6) Ско́п'е ‹

› двуко́ссе (8)

(10) шматкро́п'е ‹

› двулё́зка (8)

(10) трохкро́п'е ‹

› двулі́сты (8)

(10) двухкро́п'е ‹

› двулі́сты (8)

(5) ку́п'е ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Кучысабішы