двурожнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова двурожнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	двуро́жнік мн. двуро́жнікі
Родны каго? чаго?	двуро́жніка мн. двуро́жнікаў
Давальны каму? чаму?	двуро́жніку мн. двуро́жнікам
Вінавальны каго? што?	двуро́жнік мн. двуро́жнікі
Творны кім? чым?	двуро́жнікам мн. двуро́жнікамі
Месны у кім? у чым?	двуро́жніку мн. двуро́жніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не лезь, куды твая галава не лезе.

Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.

dvurožnik — беларуская лацінка

Слова двурожнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: