аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова двухгодка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
двухго́дка мн. двухго́дкі |
| Родны каго? чаго? |
двухго́дкі мн. двухго́дак |
| Давальны каму? чаму? |
двухго́дцы мн. двухго́дкам |
| Вінавальны каго? што? |
двухго́дку мн. двухго́дкі |
| Творны кім? чым? |
двухго́дкай, двухго́дкаю мн. двухго́дкамі |
| Месны у кім? у чым? |
двухго́дцы мн. двухго́дках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.
Воўк застаўся б жывым, калі б не загаварыў у цёмным лесе з незнаёмай дзяўчынкай у чырвонай шапачцы.
dvuchhodka — беларуская лацінка
Слова двухгодка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік двухгодка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове двухдольныя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› двухгняздо́вы (12)
(9) трохго́дка ‹
› двухго́дак (9)
(9) трохго́дка ‹
› двухго́ддзе (10)
(12) чатырохго́дка ‹
› двухго́дні (9)
(5) ло́дка ‹
› двухго́рбы (9)
(7) кало́дка ‹
› двухгра́нны (10)
(7) мало́дка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.