двухгодка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова двухгодка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	двухго́дка мн. двухго́дкі
Родны каго? чаго?	двухго́дкі мн. двухго́дак
Давальны каму? чаму?	двухго́дцы мн. двухго́дкам
Вінавальны каго? што?	двухго́дку мн. двухго́дкі
Творны кім? чым?	двухго́дкай, двухго́дкаю мн. двухго́дкамі
Месны у кім? у чым?	двухго́дцы мн. двухго́дках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не мела баба клопату — купіла парася.
Не меў Саўка клопату, дык жонку ўзяў.

Жонка спытала мяне, чаму я так ціха размаўляю ў хаце. Я пажартаваў: баюся, што Марк Цукерберг праслухоўвае мяне. Жонка ў адказ засмяялася. І я засмяяўся. І Аліса засмяялася. І Сіры таксама…

dvuchhodka — беларуская лацінка

Слова двухгодка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: