аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова двухзвеннасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
двухзве́ннасць мн. двухзве́ннасці |
| Родны каго? чаго? |
двухзве́ннасці мн. двухзве́ннасцяў, двухзве́ннасцей |
| Давальны каму? чаму? |
двухзве́ннасці мн. двухзве́ннасцям |
| Вінавальны каго? што? |
двухзве́ннасць мн. двухзве́ннасці |
| Творны кім? чым? |
двухзве́ннасцю мн. двухзве́ннасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
двухзве́ннасці мн. двухзве́ннасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не гадуючы малога, не будзеш мець і вялікае.
Якуб Колас, «Новая зямля»:
Гарэлка, радасць-весялуха,
Прыемна булькае для вуха
І гэтак вочы прыцягае,
Ну, як каханка маладая!
dvuchzviennasć — беларуская лацінка
Слова двухзвеннасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік двухзвеннасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове двухзменка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› двухзара́дны (11)
(11) прафа́ннасць ‹
› двухзатво́рны (12)
(12) непаша́ннасць ‹
› двухзахо́пны (11)
(13) шматзве́ннасць ‹
› двухзве́нны (10)
(13) ца́рственнасць ‹
› двухзме́нка (10)
(12) эндаге́ннасць ‹
› двухзме́нны (10)
(12) экзаге́ннасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.