двухстворкавыя

гэта

назоўнік
субстантываваны множналікавы
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення

праскланяць слова двухстворкавыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. — м. — н. — мн. двухство́ркавыя
Родны каго? чаго?	ж. — м. — н. — мн. двухство́ркавых
Давальны каму? чаму?	ж. — м. — н. — мн. двухство́ркавым
Вінавальны каго? што?	ж. — м. — н. — мн. двухство́ркавых
Творны кім? чым?	ж. — м. — н. — мн. двухство́ркавымі
Месны у кім? у чым?	ж. — м. — н. — мн. двухство́ркавых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

dvuchstvorkavyja — беларуская лацінка

Слова двухстворкавыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: