STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

марна,
1. прыслоўе да прыметнік марны (у 1 знач.).
2. у знач. выказнік Дарэмна, упустую. Колькі разоў Ларывончык рабіў спробу звязацца з іншымі партызанскімі атрадамі, але ўсё марна. ← Раман Сабаленка.

❌

аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

канцэпт

марна

прыслоўе
спосаб утварэння: ад прыметніка

ступені параўнання прыслоўя марна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

ступень параўнання
станоўчая	ма́рна
вышэйшая	марне́й
найвышэйшая	—

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як пяшчотна сказаць рукі:
р у ч а н я́ т к і

— Што можна падарыць мужу ў межах 500 рублёў?
— 300 рублёў.

marna — беларуская лацінка

Слова марна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

дзе паставіць націск у слове марнаслоўна + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› мармы́ш (6)

(8) бяска́рна ‹

› мармы́шка (8)

(7) шыка́рна ‹

› мармы́шкавы (10)

(7) люка́рна ‹

ма́рна (5)

› марнава́нне (10)

(7) нама́рна ‹

› марнава́ны (9)

(9) ненама́рна ‹

› марнава́ны (9)

(8) атама́рна ‹

Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

прабежкі