джэб

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова джэб
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	джэ́б мн. джэ́бы
Родны каго? чаго?	джэ́бу мн. джэ́баў
Давальны каму? чаму?	джэ́бу мн. джэ́бам
Вінавальны каго? што?	джэ́б мн. джэ́бы
Творны кім? чым?	джэ́бам мн. джэ́бамі
Месны у кім? у чым?	джэ́бе мн. джэ́бах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

На Бога спадзявайся, але і сам старайся.
Божа, памажы, а сам не ляжы (але й сам падбяжы).
Працуй, нябожа, то і Бог паможа.

нябожа — ласкавы або спачувальны зварот да малодшага па гадах

Лепш бы вы пераклалі на беларускую мову «Пра вылічэнне аб'ёму» — 7 раманаў дацкай пісьменніцы Сольвей Балле пра жанчыну, якая трапіла ў «дзень сурка» 18 лістапада.
А не гэтыя вашыя марвэлы-шмарвэлы.

džeb — беларуская лацінка

Слова джэб (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: