аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзевачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзе́вачка мн. дзе́вачкі |
| Родны каго? чаго? |
дзе́вачкі мн. дзе́вачак |
| Давальны каму? чаму? |
дзе́вачцы мн. дзе́вачкам |
| Вінавальны каго? што? |
дзе́вачку мн. дзе́вачак |
| Творны кім? чым? |
дзе́вачкай, дзе́вачкаю мн. дзе́вачкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзе́вачцы мн. дзе́вачках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як была я дзевачкаю, ка мне хадзілі з гарэлачкаю; а як стала маладзіцаю, не сталі хадзіць і з вадзіцаю.
Жыццё — як цукеркі: камусьці з каньяком, а камусьці смактальныя.
dzievačka — беларуская лацінка
Слова дзевачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзевачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзевер + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзева (5)
(11) падста́вачка ‹
› дзевава́ць (9)
(9) уста́вачка ‹
› дзе́ванька (9)
(11) прыста́вачка ‹
› дзе́вер (6)
(8) пле́вачка ‹
› дзевяно́ста (10)
(10) прыпе́вачка ‹
› дзевяностаадсоткавы (19)
(11) паддзё́вачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.