STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова дзівакаватасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзівакава́тасць мн. дзівакава́тасці |
| Родны каго? чаго? |
дзівакава́тасці мн. дзівакава́тасцяў, дзівакава́тасцей |
| Давальны каму? чаму? |
дзівакава́тасці мн. дзівакава́тасцям |
| Вінавальны каго? што? |
дзівакава́тасць мн. дзівакава́тасці |
| Творны кім? чым? |
дзівакава́тасцю мн. дзівакава́тасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
дзівакава́тасці мн. дзівакава́тасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
— У Чужых ёсць facehugger — гэта тварацап. А ці ёсць сракацап?
— Ёсць. Гэта я.
dzivakavatasć — беларуская лацінка
Слова дзівакаватасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзівакаватасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзіванна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзівава́ць (9)
(14) прано́заватасць ‹
› дзіва́к (6)
(11) гузава́тасць ‹
› дзівакава́та (11)
(13) галузава́тасць ‹
› дзівакава́ты (11)
(14) каржакава́тасць ‹
› дзіва́нна (8)
(13) тупакава́тасць ‹
› дзівасі́л (8)
(15) прастакава́тасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
