STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзірван
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзірва́н мн. дзірваны́ |
| Родны каго? чаго? |
дзірвану́ мн. дзірвано́ў |
| Давальны каму? чаму? |
дзірвану́ мн. дзірвана́м |
| Вінавальны каго? што? |
дзірва́н мн. дзірваны́ |
| Творны кім? чым? |
дзірвано́м мн. дзірвана́мі |
| Месны у кім? у чым? |
дзірване́ мн. дзірвана́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Родная зямелька — як зморанаму пасцелька.
— Ах, я зноў хачу ў Парыж!
— О, а вы былі?
— Не, учора таксама хацела.
dzirvan — беларуская лацінка
Слова дзірван (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзірван — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзірваністасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзі́рачка (8)
(5) Ліва́н ‹
› дзі́рачны (8)
(6) балва́н ‹
› дзірбалы́знуць (13)
(6) балва́н ‹
› дзірванападо́бны (15)
(4) сва́н ‹
› дзірване́ць (10)
(5) дува́н ‹
› дзірвані́стасць (14)
(6) чачва́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
