STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзьмушынка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзьму́шынка мн. дзьму́шынкі |
| Родны каго? чаго? |
дзьму́шынкі мн. дзьму́шынак |
| Давальны каму? чаму? |
дзьму́шынцы мн. дзьму́шынкам |
| Вінавальны каго? што? |
дзьму́шынку мн. дзьму́шынкі |
| Творны кім? чым? |
дзьму́шынкай, дзьму́шынкаю мн. дзьму́шынкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзьму́шынцы мн. дзьму́шынках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.
Палачкі для вушэй нельга засоўваць у вушы.
век жыві — век вучысяdźmušynka — беларуская лацінка
Слова дзьмушынка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзьмушынка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзьюці-фры + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзьму́хнуць (10)
(9) вало́шынка ‹
› дзьму́цца (8)
(9) гаро́шынка ‹
› дзьму́ць (7)
(8) пяршы́нка ‹
› дзью́ці-фры (10)
(7) пушы́нка ‹
› дзэ́н (4)
(9) парушы́нка ‹
› дзэн-буды́зм (11)
(7) сушы́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
