Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

дзялянка, -і, ДМ -нцы; Родны склон мн. -нак; жаночы род
  1. Участак лесу, адведзены пад высечку або ўжо высечаны. Трэба было да вясны ссячы і прывесці ў парадак дзялянку, якую адвялі калгасу. ← Якуб Ермаловіч. — Такія елкі, як на плошчы, прывозяць з дзялянак, дзе сякуць лес, а не абы-адкуль. ← Тарас Хадкевіч.
  2. Участак зямлі, адведзены для якой-н. мэты (апрацоўкі, забудовы і пад.). Усе пайшлі аглядаць доследныя дзялянкі, якія былі тут жа, за палацам. ← Ігнат Дуброўскі. Дзяўчынка адводзіць сваёй казе раскошную дзялянку: метраў дваццаць ва ўсе бакі ад убітага ў зямлю коліка. ← Аляксей Кулакоўскі.
  3. абласное слова Кавалак чаго-н. Бабіцкая разгарнула скрутак: там была круглая буханка жытняга хлеба і дзялянка сала. ← Ілья Гурскі. // Частка, доля ад чаго-н. (пры дзяльбе). Актыўны гуманізм рыбакоў праявіўся ў аднадушным рашэнні даваць дзялянку з кожнага ўлову ўдаве Прахора і старому Сымону. ← Уладзімір Калеснік.

❌

дзялянка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дзялянка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дзяля́нка мн. дзяля́нкі
Родны каго? чаго?	дзяля́нкі мн. дзяля́нак
Давальны каму? чаму?	дзяля́нцы мн. дзяля́нкам
Вінавальны каго? што?	дзяля́нку мн. дзяля́нкі
Творны кім? чым?	дзяля́нкай, дзяля́нкаю мн. дзяля́нкамі
Месны у кім? у чым?	дзяля́нцы мн. дзяля́нках
Клічная форма	— мн. —

Слова дзялянка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік дзялянка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзялянка

Навігатар

Мемчыкі