дзяржкіраванне

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дзяржкіраванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дзяржкіраванне мн. —
Родны каго? чаго?	дзяржкіравання мн. —
Давальны каму? чаму?	дзяржкіраванню мн. —
Вінавальны каго? што?	дзяржкіраванне мн. —
Творны кім? чым?	дзяржкіраваннем мн. —
Месны у кім? у чым?	дзяржкіраванні мн. —
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Час ляціць — гэта кепская навіна.
Добрая навіна — вы пілот свайго часу.

dziaržkiravannie — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА