аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дзя́ўкнуць — дзеяслоў дзяўчу́рства — назоўнік
канцэпт

дзяўчо

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
рознаскланяльны

праскланяць слова дзяўчо
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дзяўчо́

мн. 
Родны
каго? чаго?
дзяўча́ці

мн. 
Давальны
каму? чаму?
дзяўча́ці

мн. 
Вінавальны
каго? што?
дзяўчо́

мн. 
Творны
кім? чым?
дзяўчо́м

мн. 
Месны
у кім? у чым?
дзяўча́ці

мн. 
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.

Рыгор Барадулін

— Вы таксама прыйшлі адпачынак прасіць?
— Так.
— Пярдак.

з кнігі «Майстэрства быць кіраўніком»

dziaŭčo — беларуская лацінка

Слова дзяўчо (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзяўчо — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзяўчурства + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дзяўкацца (9)

(6) свінчо́

дзя́ўкаць (8)

(6) хлапчо́

дзя́ўкнуць (9)

(5) харчо́

дзяўчу́рства (11)

(9) крумкаччо́

дзяўчы́на (8)

(7) кулаччо́

дзяўчы́начка (11)

(7) мужыччо́


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

аквалангісты назад спінай