STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
рознаскланяльны
праскланяць слова дзяўчо
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзяўчо́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
дзяўча́ці мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
дзяўча́ці мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
дзяўчо́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
дзяўчо́м мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
дзяўча́ці мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.
— Вы таксама прыйшлі адпачынак прасіць?
— Так.
— Пярдак.
dziaŭčo — беларуская лацінка
Слова дзяўчо (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзяўчо — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзяўчурства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзяўкацца (9)
(6) свінчо́ ‹
› дзя́ўкаць (8)
(6) хлапчо́ ‹
› дзя́ўкнуць (9)
(5) харчо́ ‹
› дзяўчу́рства (11)
(9) крумкаччо́ ‹
› дзяўчы́на (8)
(7) кулаччо́ ‹
› дзяўчы́начка (11)
(7) мужыччо́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
