аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзяцел
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзя́цел мн. дзя́тлы |
| Родны каго? чаго? |
дзя́тла мн. дзя́тлаў |
| Давальны каму? чаму? |
дзя́тлу мн. дзя́тлам |
| Вінавальны каго? што? |
дзя́тла мн. дзя́тлаў |
| Творны кім? чым? |
дзя́тлам мн. дзя́тламі |
| Месны у кім? у чым? |
дзя́тле мн. дзя́тлах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той наперадзе, што абагнаў, а той наперадзе, што за сабою цягне.
Мая бабуля з Пастаўшчыны казала ЗАДНІЦА ці СРАКА. Аніякай дупы. А ў вас што?
dziaciel — беларуская лацінка
Слова дзяцел (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзяцел — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзяцеліна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзяўчы́нка (9)
(8) лістаце́л ‹
› дзяўчынкавы (11)
(9) таўстаце́л ‹
› дзяўчы́нчын (10)
(8) чыстаце́л ‹
› дзя́целіна (9)
(4) паё́л ‹
› дзя́цельнік (10)
(7) аскабё́л ‹
› дзя́цельніца (11)
(3) зё́л ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.