дманне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дманне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дма́нне мн. дма́нні
Родны каго? чаго?	дма́ння мн. дма́нняў
Давальны каму? чаму?	дма́нню мн. дма́нням
Вінавальны каго? што?	дма́нне мн. дма́нні
Творны кім? чым?	дма́ннем мн. дма́ннямі
Месны у кім? у чым?	дма́нні мн. дма́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не хвалі жонку за цела, а хвалі за дзела.

— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.

dmannie — беларуская лацінка

Слова дманне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік дманне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове днёўка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› для таго́, каб (13)

(9) узлама́нне ‹

› для таго́, што (13)

(8) драма́нне ‹

› для́кацца (8)

(7) ша́манне ‹

дма́нне (6)

› дне́пра-дзві́нскі (15)

(10) дадзіма́нне ‹

› Днепрапятро́ўск (14)

(10) задзіма́нне ‹

› днепрапятро́ўскі (15)

(10) надзіма́нне ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.

Вось гэта сапраўды Супер 8.