Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 салодка¹, -і, ДМ -дцы, жаночы род
  Тое, што і лакрыца.
 салодка²,
  1. прыслоўе да салодкі. — Дужа, дужа рады бачыць вас [Лабановіча] ў нашым асяроддзі, — салодка прамовіў Ясь: — Фактычна я знаёмы з вамі, завочна. ← Якуб Колас. У Алёшкі салодка зашчымела сэрца: прыгадалася, што даўно ўжо трымаў у руках гармонік. ← Сцяпан Кухараў. А пад грушай у калысцы Спіць салодка немаўля. ← Пятро Прыходзька.
  2. безасабовая форма у знач. выказнік Пра адчуванне салодкага смаку. У роце салодка.
  3. безасабовая форма у знач. выказнік Пра матэрыяльны дастатак, духоўнае задавальненне. — А мне, ты думаеш, салодка? Ды справа проста і каротка: Не будзеш ты з ляснічым спорыць, Рабі вось тое, што гаворыць. ← Якуб Колас. // (звычайна з адмоўем «не»). Пра шчасце, дабрабыт, якія пануюць дзе-н. — Не салодка тут жывецца, — адказаў Сідар Нікіфаравіч. — Але ж некаму трэба і гэты вугал займаць. На жаль, яшчэ не хапае на ўсіх камфартабельных кватэр. ← Уладзімір Аляхновіч.
  4. безасабовая форма у знач. выказнік Пра прыемныя адчуванні, зведаныя кім-н. Трывожна мне. Але й салодка мне! Я сэнсам напаўняю кожны рух, Агонь вачэй І палахлівасць рук. ← Раман Тармола.

 соладка,
  1. прыслоўе да салодкі.
  2. безасабовая форма у знач. выказнік Пра адчуванне салодкасці, салодкага смаку. У роце соладка.
  3. безасабовая форма у знач. выказнік размоўнае слова Пра стан здавальнення, шчасця, дастатку. Хоць не соладка і ў лесе было, але ок лес, брат, ёсць лес. Кожнае дрэва здавалася сцяной, за якой можна ўхавацца. ← Іван Чыгрынаў.
  4. безасабовая форма у знач. выказнік, каму-чаму і без дапаўнення Пра радасныя, прыемныя адчуванні. Сэрцу соладка. На душы соладка, лёгка. ▪ Неба ўгары кружылася; зямля, нібы вялізная касавокая талерка, усё хінулася кудысь і вагалася, гатовая вось-вось абрынуцца ў невядомую прорву, і ад таго было соладка, боязна і хмельна. ← Васіль Быкаў.