аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова догма
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
до́гма мн. до́гмы |
| Родны каго? чаго? |
до́гмы мн. до́гмаў |
| Давальны каму? чаму? |
до́гме мн. до́гмам |
| Вінавальны каго? што? |
до́гму мн. до́гмы |
| Творны кім? чым? |
до́гмай, до́гмаю мн. до́гмамі |
| Месны у кім? у чым? |
до́гме мн. до́гмах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)Але лёс склаўся так, што хрусць — і ўсё ціп-топ.
перакруткіdohma — беларуская лацінка
Слова догма (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік догма — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове догмат + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› до́вад (5)
(5) сі́гма ‹
› до́г (3)
(11) даліхасігма ‹
› до́гляд (6)
(11) Джамалу́нгма ‹
› до́гмат (6)
(9) парады́гма ‹
› догнэ́пінг (9)
(6) сты́гма ‹
› до́дніца (7)
(6) кра́дма ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.