аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дойка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
до́йка мн. до́йкі |
| Родны каго? чаго? |
до́йкі мн. до́ек |
| Давальны каму? чаму? |
до́йцы мн. до́йкам |
| Вінавальны каго? што? |
до́йку мн. до́йкі |
| Творны кім? чым? |
до́йкай, до́йкаю мн. до́йкамі |
| Месны у кім? у чым? |
до́йцы мн. до́йках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ветрам гандляваць / вераб'ям фігі даваць (дулі паказваць)
бяздзейна назіраць, лайдачыць— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.
dojka — беларуская лацінка
Слова дойка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дойка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дойла + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› до́за (4)
(6) хво́йка ‹
› до́завы (6)
(6) хво́йка ‹
› до́йдзены (8)
(6) хво́йка ‹
› до́йла (5)
(9) маладо́йка ‹
› до́йлід (6)
(9) перадо́йка ‹
› до́йлідны (8)
(5) ко́йка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Рукавічка.