аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дона
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
до́на мн. до́ны |
| Родны каго? чаго? |
до́ны мн. до́н |
| Давальны каму? чаму? |
до́не мн. до́нам |
| Вінавальны каго? што? |
до́ну мн. до́н |
| Творны кім? чым? |
до́най, до́наю мн. до́намі |
| Месны у кім? у чым? |
до́не мн. до́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць парвуся, ды не скаруся.
— Мо пойдзем на шпацыр?
— Не магу, у мяне ўсё баліць.
— Пасля чаго?
— Пасля трыццаці.
dona — беларуская лацінка
Слова дона (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дона — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове донар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› до́мысел (7)
(9) паўваго́на ‹
› До́н (3)
(7) ізаго́на ‹
› до́н (3)
(7) гарго́на ‹
› До́нальд (7)
(6) мадо́на ‹
› до́нар (5)
(9) прымадо́на ‹
› до́нарна-акцэ́птарны (18)
(8) Марадо́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.