STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова драбназубка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
драбназу́бка мн. драбназу́бкі |
| Родны каго? чаго? |
драбназу́бкі мн. драбназу́бак |
| Давальны каму? чаму? |
драбназу́бцы мн. драбназу́бкам |
| Вінавальны каго? што? |
драбназу́бку мн. драбназу́бкі |
| Творны кім? чым? |
драбназу́бкай, драбназу́бкаю мн. драбназу́бкамі |
| Месны у кім? у чым? |
драбназу́бцы мн. драбназу́бках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.
— Няхай будзе з табой розум.
— А сіла?
— Розум і сілу перамагае.
drabnazubka — беларуская лацінка
Слова драбназубка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік драбназубка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове драбнаклетачнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› драбназе́місты (13)
(5) дубка́ ‹
› драбназё́м (9)
(10) стараду́бка ‹
› драбназё́місты (13)
(9) белазу́бка ‹
› драбназу́бы (10)
(9) буразу́бка ‹
› драбнакве́ткавы (14)
(8) бяззу́бка ‹
› драбнакве́тны (12)
(9) трохзу́бка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
