Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 ускрай¹, прыназоўнік з Родны склон.
  З краю чаго-н. Разгалістыя сосны, быццам зялёныя шатры, раскінуліся на пясчаныя ўзгорку ўскрай лесу. ← Якуб Колас. Але кругом ускрай поля была мяккая густая мурава. ← Кандрат Крапіва. Сцёпка ехаў ускрай хмызняку, пільна ўглядаючыся наперад. ← Васіль Хомчанка.
 ускрай², -ю, мужчынскі род
  размоўнае слова Крайняя частка якой-н. тэрыторыі, прасторы. Ад чырвонага месяца — зарыва, як ад далёкага пажару, але на ўскраі лесу пануе ўжо густая начная цемра. ← Рыгор Мурашка. // Аддаленая ад цэнтра частка населенага пункта. Бусел ляціць проста на высокую грушу-дзічку, што стаіць на ўскраі сяла. ← Міхась Лынькоў. Да ўскраю горада ехала я трамваем. ← Павел Кавалёў. // Край якога-н. прадмета. Я лёг, а бацька прысеў на ўскрай лавы і пачаў расказваць сваю бяду. ← Раман Сабаленка. То ён заклапочана бегаў між сталом і этажэркай, то садзіўся на ўскрай тэлефоннага століка. ← Алесь Асіпенка. Маці ўхадзілася, палезла на печ, прылегла на ўскраі і спадцішка пазірала за дачкой. ← Алесь Пальчэўскі. На ўскраі сіласнай ямы стаіць Аркадзь Богдан і нешта гаворыць у яму. ← Ігнат Дуброўскі.