драбязінка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова драбязінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	драбязі́нка мн. драбязі́нкі
Родны каго? чаго?	драбязі́нкі мн. драбязі́нак
Давальны каму? чаму?	драбязі́нцы мн. драбязі́нкам
Вінавальны каго? што?	драбязі́нку мн. драбязі́нкі
Творны кім? чым?	драбязі́нкай, драбязі́нкаю мн. драбязі́нкамі
Месны у кім? у чым?	драбязі́нцы мн. драбязі́нках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

Шмат хто лічыць, што я сяджу дома і нічога не раблю. Насамрэч я сяджу дома і хвалююся, што нічога не раблю, а гэта вельмі вымотвае.

drabiazinka — беларуская лацінка

Слова драбязінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: