Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 трэці, -яя, -яе.
  1. лічэбнік парадкавы да тры. Трэці год. Трэці па парадку. Трэці дом з краю. Трэцяя дзея п'есы. ▪ Прайсціся трэці раз Сцёпка не адважыўся: лёгка магло стацца так, што хто-небудзь з суседзяў мог бы звярнуць на яго ўвагу. ← Якуб Колас.
  2. Асабіста не зацікаўлены ў чым-н., што датычыцца дзвюх другіх асоб; пабочны. Усю гэтую гутарку чула трэцяя асоба. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  3. у знач. займеннік Хто-, што-н. з ліку некалькіх асоб або прадметаў пры іх пералічэнні. [Несцяровіч:] — Мільён людзей, скажам, працуе. Адзін муруе, другі цэглу робіць, трэці дрэва чэша, чацвёрты зямлю арэ. Кожны робіць сваё, а разам — гэта адна справа. ← Кузьма Чорны.
  4. пераноснае значэнне Не галоўны па значэнню, трэцярадны. На трэціх ролях. // Які выконвае дапаможную партыю. Трэці голас. // Ніжэйшы, горшы па якасці за другі. Трэці сорт. Чай трэцяга сорту.
  5. у знач. назоўнік трэцяе, -яга, ніякі род Страва, якая падаецца пасля другой; салодкая страва. На другі дзень з харчаваннем справа наладзілася, з'явіліся нават і трэція. ← Уладзімір Дубоўка.
  6. у знач. назоўнік трэцяя, -яй, жаночы род Трэцяя частка, трэць. Адна трэцяя.
  7. у знач. пабочнае слова трэцяе. Па-трэцяе.
  •••
  Трэцяе пакаленне — унукі.
  Трэцяе саслоўе гл. саслоўе.
  Трэцяя асоба гл. асоба.
  Да трэціх пеўняў — да світання.
  З трэціх рук; праз трэція рукі гл. рука.
  Чуць з трэціх вуснаў гл. чуць.