аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дратвіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дра́твіна мн. дра́твіны |
| Родны каго? чаго? |
дра́твіны мн. дра́твін |
| Давальны каму? чаму? |
дра́твіне мн. дра́твінам |
| Вінавальны каго? што? |
дра́твіну мн. дра́твіны |
| Творны кім? чым? |
дра́твінай, дра́твінаю мн. дра́твінамі |
| Месны у кім? у чым? |
дра́твіне мн. дра́твінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
dratvina — беларуская лацінка
Слова дратвіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дратвіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дратхаар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дратава́ць (9)
(9) хурто́віна ‹
› дра́тва (6)
(9) альхо́віна ‹
› дра́твенны (9)
(7) вы́рвіна ‹
› дратха́ар (8)
(7) ры́твіна ‹
› драўля́на-мурава́ны (17)
(7) пахві́на ‹
› драўля́насць (11)
(6) і́цвіна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.