абгумаваны

гэта

дзеепрыметнік
залежны стан
прошлы час
закончанае трыванне

праскланяць слова абгумаваны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. абгумава́ная м. абгумава́ны н. абгумава́нае мн. абгумава́ныя
Родны каго? чаго?	ж. абгумава́най, абгумава́нае м. абгумава́нага н. абгумава́нага мн. абгумава́ных
Давальны каму? чаму?	ж. абгумава́най м. абгумава́наму н. абгумава́наму мн. абгумава́ным
Вінавальны каго? што?	ж. абгумава́ную м. абгумава́ны (неадуш.), абгумава́нага (адуш.) н. абгумава́нае мн. абгумава́ныя (неадуш.), абгумава́ных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. абгумава́най, абгумава́наю м. абгумава́ным н. абгумава́ным мн. абгумава́нымі
Месны у кім? у чым?	ж. абгумава́най м. абгумава́ным н. абгумава́ным мн. абгумава́ных
Кароткая форма	—

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Твая бяда — твая нуда.
Не маё гарыць — не мне тушыць.
То не мая кароўка ўгрузла.

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць