STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

адстаючы, -ая, -ае.
1. Які не спраўляецца з выкананнем плана, задання і інш.; які мае дрэнныя паказчыкі, адзнакі ў працы, вучобе. Адстаючы калгас. Адстаючы ўчастак. Адстаючыя вучні.
2. у знач. назоўнік адстаючы, -ага, мужчынскі род; адстаючая, -ай, жаночы род Той (тая), што не спраўляецца з выкананнем плана, задання і пад.; той (тая), што мае дрэнныя паказчыкі, адзнакі ў працы, вучобе.

❌

аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

канцэпт

адстаючы

гэта

дзеепрыметнік
незалежны стан
цяперашні час
незакончанае трыванне

праскланяць слова адстаючы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. адстаю́чая м. адстаю́чы н. адстаю́чае мн. адстаю́чыя
Родны каго? чаго?	ж. адстаю́чай, адстаю́чае м. адстаю́чага н. адстаю́чага мн. адстаю́чых
Давальны каму? чаму?	ж. адстаю́чай м. адстаю́чаму н. адстаю́чаму мн. адстаю́чым
Вінавальны каго? што?	ж. адстаю́чую м. адстаю́чы (неадуш.), адстаю́чага (адуш.) н. адстаю́чае мн. адстаю́чыя (неадуш.), адстаю́чых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. адстаю́чай, адстаю́чаю м. адстаю́чым н. адстаю́чым мн. адстаю́чымі
Месны у кім? у чым?	ж. адстаю́чай м. адстаю́чым н. адстаю́чым мн. адстаю́чых
Кароткая форма	—