аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дрыгвіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дрыгві́на мн. дрыгві́ны |
| Родны каго? чаго? |
дрыгві́ны мн. дрыгві́н |
| Давальны каму? чаму? |
дрыгві́не мн. дрыгві́нам |
| Вінавальны каго? што? |
дрыгві́ну мн. дрыгві́ны |
| Творны кім? чым? |
дрыгві́най, дрыгві́наю мн. дрыгві́намі |
| Месны у кім? у чым? |
дрыгві́не мн. дрыгві́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.
Сплю на артапедычнай падушцы, а хацелася б на фінансавай.
dryhvina — беларуская лацінка
Слова дрыгвіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дрыгвіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дрыгвянік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дры́гацца (8)
(9) грашаві́на ‹
› дры́гаць (7)
(9) плешаві́на ‹
› дрыгва́ (6)
(8) сангві́на ‹
› дрыгві́сты (9)
(11) пратхлё́віна ‹
› дрыгвяне́ць (10)
(6) Дзвіна́ ‹
› дрыгвя́нік (9)
(6) я́звіна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.